Uzağı görmeye çalışan duygularım astigmat miyop olmuş.

Daha çok konuşurdum, ama ne gerek var ki?

ne vardı da ne yoktu aslında? ilk reddedilişini yaşıyor ve 'Alice gibi kızsın harikalar diyarını kaçırmış' diyen arkadaşının tesellisine gülüyordu suzan. hahahah ne yapmalıydı ki? kaybedecek nesi vardı geçici olsa da gösterebileceği sevgisinden başka?
son zamanlarda kafasını kurcalayan 'yeni bi farkındalık edindim' diye düşündüğü bi fikir vardı kafasında. bulunduğu mevcut durumunda kimseye bağlı olmayan insanlar biraz uçlarda biraz normal hayat gidişatı frekansından kaymış ve biraz daha yalnızdır diyordu. haklıydı tabi ki de. artık birinin yanında bile kendini düşünemez olmuştu. bu olası durumdan kopmak için ya gerçek bi acı yaşamalıydı insan ya da belki de aşık olamlıydı. cümleler kesinlikle başlayıp tereddütle son bulurken içindeki şarkıyı dinlemeye devam ediyordu. 'kamyonlar kavun taşır, ben hep seni düşünürdüm...' kimdi ki düşünülen? eski bir aşk mı?
7. sınıftayken esma adlı arkadaşı geldi aklına. şöyle demişti: 'birini seviyorum hem de çok; ama kim bilmiyorum.' üstünde düşünmüş olmalıydı ki unutmamıştı.. kim vardı da yoktu aslında? kim sevgisini koyup birden silmişti hafızadan kim olduğunu? kim vardı da yoktu aslında?

Acılar İçinde Uyandım

Karşımdaydın. Bir şeyler konuştuk.Hatırladığım şey yine yüzünde sevgi yoktu bana dair.. 

Kendimi bildim bile var olan, en sevdiğim varlık sen, bana yabancıymışım gibi bakıyordun.Yine...

Aramak için cesarete ihtiyacım vardı,buldum bi yerlerden. Yine cvp yok.. Sanıyorum 'sildim seni' derken ciddiydin.Seni çok özledim ve bana bu yaptığın haksızlık! Bu da güzel günlerden..

gece gece uyuyamadım..ihmal ettim bayağıdır bi de aklımdaydı bugün bi yazı yazmak aslında ama yine takıldım serserice.yakında yazıcam o zamana kadar uyuyalım..:*

aşkı yakarlar ...

sen aşkı nasıl seversin bilir misin? aşkla beslenirsin,anında tüketirsin! evet evet sen..o duyguyla beslenirsin,içindekilerle sevişirsin ve gidersin..
önemli midir artık kim olduğu?ne zaman hazırsan o zaman aşık olursun..ne zaman duygularınla yüzleşmek istersin, kabullenmek ve içine almak;o zaman bi beden bulursun..belki karşılıksız olur.yo yoo büyüyünce o aşk senin olur..istediğinin karşılığını alır insan bir şekilde..ama sen ne zaman hazır olursan..bunu bilmezsin çoğu zaman.kendini bile tanımayan tanımlayamayan insan..
duyguları bi  bedene sığdırmada da yoktur üzerimize..soyutluktan korkarız ya hani..inanç neden var ki?korkarız.. hem soyutluktan hem de..bi bedenin bu kadar değerli olmasından..o yüzden yakarız aşkı..sevişiriz doyasıya..sevişmek dediğim de şey sanmayın hemen canım.bazen bi bakışta dokunmadan da sevişilir..hiç tatmadınız mı??yazık..ama tadanlar iyi bilir yanmayı..
sen korkmazsın kül olmaktan,ateşten.Nasıl evren ateşten oluştuysa, yeniden oluşmaya peşi sıra gideriz ve yanmak duygulara kese atılması gibidir;ölüler gider..an itibariyle..
tenim ateştir dokunma!
bir sonrada bakarsın ki sadece sen yanıyorsun..bırakırsın karşıdakinin yanmasını ve sadece -evet sadece sen- yanarsın.
bu iyi mi kötü mü?bilinmez.açıkçası hiç bir şeye iyi kötü diye yaklaşmadım..neyse ne..
geçen beyoğlun da içki masasına gelen şarapçı şarap için 2 lirasının eksik olduğunu söyledi ve masadan bir arkadaş ''ekmek parası isteseydin vermezdim'' dedi...belki de bu yüzden kaçmam benim de..bariz olanlara masum kılıf bulurlar! ve ben kaçarım...
saygılar..

kendimi bulduklarımdan

Yaşamı anlamaya başladığın andır durabilmek ayak üstünde.
Sorun bu zaten, başkasıyla olmak, başkasının olmak değil.
Kendi başına başkasıyla , başkasıyla kendin olmak.
Nietzsche